ارزیابی میزان آگاهی از دانشجویان رشته های کشاورزی در ایران

پژوهشهای زراعی ایران 1383; 2(2):216-228.  

ارزیابی میزان آگاهی از دانشجویان رشته های کشاورزی در ایران

 از اصول کشاورزی پایدار

  کوچکی علیرضا,نصیری محلاتی مهدی,عاقل حسن      

به منظور ارزیابی اطلاعات دانشجویان کشور از اصول کشاورزی پایدار، دانشجویان سال

 آخر مقطع کارشناسی و نیز کارشناسی ارشد پنج رشته تحصیلی (زراعت، باغبانی،

 گیاهپزشکی، خاکشناسی و آبیاری) در دانشگاههای تهران، تبریز، شیراز، بوعلی سینا

 همدان، شهید باهنر کرمان، فردوسی مشهد، آزاد اسلامی مشهد و واحد علوم و

تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران، مورد بررسی قرار گرفتند. ارزیابی از طریق

 پرسشنامه هایی انجام شد که در آن با طرح 12 سوال، آگاهی دانشجویان از مفاهیم

کشاورزی پایدار (8 سوال) و کاربردهای آن (4 سوال) سنجش می شد. به علاوه با

 طرح 2 سوال منابع کسب اطلاعات و نیز نظر دانشجویان در مورد اهمیت آموزش

 کشاورزی پایدار به عنوان درس یا دروس رسمی در رشته تحصیلی آنان بررسی شد.

نتایج 347 پرسشنامه پس از استخراج مورد تجزیه و تحلیل و مقایسات آماری قرار گرفت.

 مقایسه فراوانی پاسخ های صحیح حاکی از وجود تفاوت معنی دار بین دانشگاههای

 تحت بررسی بود، علاوه بر این کلیه دانشجویان تحت بررسی از مفاهیم کشاورزی پایدار

 در مقایسه با کاربردهای آن آگاهی کمتری داشتند. البته در هیچیک از دانشگاههای

 تحت بررسی فراوانی پاسخ های صحیح از 50 درصد تجاوز نکرد. مقایسه بین رشته ای

 نشان داد که دانشجویان رشته های زراعت و باغبانی در مقایسه با گیاهپزشکی،

 خاکشناسی و آبیاری از سطح آگاهی بالاتری برخوردار بودند. مقطع تحصیلی تاثیر

معنی داری بر سطح اطلاعات دانشجویان از اصول کشاورزی پایدار داشت. البته تفاوت

 بین رشته های تحصیلی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مشابه بود.

نتایج این نظرسنجی نشان داد که کتابهای غیردرسی و مطالب پراکنده درسی مهمترین

 منابع کسب اطلاعات از اصول کشاورزی پایداری می باشد. 70 درصد از دانشجویان

 کارشناسی و 93 درصد از دانشجویان کارشناسی ارشد ضرورت گنجاندن دروس مرتبط

 با کشاورزی پایدار در رشته تحصیلی خود را زیاد تا خیلی زیاد قلمداد کردند.

  کلید واژه: کشاورزی پایدار، سطح آگاهی، رشته تحصیلی، مقطع تحصیلی، ایران  

/ 0 نظر / 13 بازدید